8 Nisan 2015
Bu yıl ilki gerçekleştirilen Uluslararası Üsküdar Şiir Festivali kapsamında şairler ve şiir sevenler Edebiyat Fakültemizde bir araya geldi.
Uluslararası Üsküdar Şiir Festivali’nde yer alan şairlerden İbrahim Tenekeci, Ahmet Murat ve Amal Kassir, sözlerini ve şiirlerini öğrencilerle paylaştı. Şair Furkan Çalışkan yönetimindeki program, festivalin üst başlığı olan “2015’te Şiir Ne İşe Yarar?” sorusuyla açıldı.
“Suriye” adlı şiiriyle ABD’de Grand Slam Ödülü’ne layık görülen Suriyeli genç şair ve aktivist Amal Kassir, şiiri kendini ifade etmekten ziyade sesi çıkmayanların sesi olmak için yazdığını belirtti. Kassir, Suriye’deki olayların politik şiirler yazmasında etkili olduğunu vurgulayarak “Eğer hiçbir şey yapmadan durursak çocuklarımıza karşı suç işlemiş oluruz. Devrimi gerçekleştirmenin en güzel yollarından biri de şiir yazmaktır. Bu nedenle benim ilk şiirim Filistin ile ilgiliydi.” ifadelerini kullandı.
İbrahim Tenekeci, soruya çok farklı cevaplar verilebileceğini söyleyerek “Öncelikle şiirlerim bana çok değerli dostluklar kazandırdı. Şiir insana verimlilik katar, rikkat sahibi ve erdemli yapar, edebiyat ve hayat görgüsü kazandırır. Şiir okuyan, yazan biri dünyaya fazla düşkün değildir.” dedi.
Ahmet Murat ise şiirin işlevine dair “Gösterişe aldanıp ruhu, asli nefesi kaybettiğimizi düşünüyorum. Bu gösteriş bizi güçlü soluktan, kökümüzden koparıyor. Benim için şiir, nüveyi kaybetmeden ruhumda yaptığım bir kazı. O kazı boyunca rastladığım buluntuları şiirlerimde paylaşıyorum. Ruhun temel sesinden uzak olan şiir kalıcı olmuyor, kana karışmıyor.” değerlendirmesini yaptı.
Şairin Ömrü Çok Kısa
Gençliğin şiir üzerindeki etkilerine dair bir soruyu İbrahim Tenekeci şöyle cevaplandırdı: “Şiir sadece duyguyla yapılacak bir şey değil. Beden gücü de istiyor. Halter çalışır gibi şiir çalışmak gerekiyor. Gençken her taşın altı kaldırılıyor, belli bir tecrübeden sonra şair dünyaya karşı hüküm vermeye başlıyor, bu yüzden şiirsel tarafını zedeliyor. O yüzden başarılı şiirlerin çoğu şairlerin gençlik döneminde yazılmıştır. Bir insan 30 yaşından sonra çok başarılı bir şair olamayabiliyor ama 40 yaşından sonra çok iyi bir öykücü, romancı olabiliyor. Dolayısıyla şiir ve şairin ömrü diğer alanlara göre çok daha kısa.”
Konuk şairler, “Şair resmi vermek şair olmaktan daha mı öne geçiyor?” sorusunu bugünün şiiri için yorumladılar. Ahmet Murat, “İyi bir şairde bu resmi görmezden geliyorum. Resim büyük, şiir bu resmi karşılayacak ebatta olmuyorsa iğreti duruyor. Şairin imge olarak doğuşunu, arkasında bohem bir dünya gizlemesini, küstahlığa hakkının olduğunu düşünmesini modern sanatçı kurgusu olarak görüyorum.”
Aynı soruyu Tenekeci, “Şiiri zayıf olup büyük şairlik iddiasıyla çıkanlar can sıkıcı oluyor. Mesela ortada kayda değer bir şiir yok ama onun bir harfine bile dokununca o kutsal bir metinmiş gibi dirençle karşılaşıyorsunuz. Oysa yazdığınız en iyi şiir, en iyi roman bile olsa kutsal bir metin değil. Ben Sezai Karakoç gibi kendine mahsus bir dünya kurmuş, yazdıkları yaşadıklarıyla bütünleşmiş isimleri ölçü almaya çalışıyorum.” diye cevapladı.
Söyleşinin ardından Ahmet Murat “Muhayyer Münacat”, İbrahim Tenekeci “Yıkım Kararı” ve “Yürüyüş Kolu”, Amal Kassir “Suriye” isimli şiirlerini okudular.
Kapanış konuşmasını yapan Edebiyat Fakültesi Dekanı Prof. Dr. M. Fatih Andı, “Büyük şiir, derde dayanan şiirdir. Dert sahibi olmak en çok büyük şairlere yakışıyor. Bizler onların yazdıklarıyla zenginleşiyoruz.” diyerek konuklara teşrifleri için teşekkürlerini iletti.
